Ik werk inmiddels weer in mijn vertrouwde ouderenzorg en voel me meteen weer als een vis in het water. Werken in de zorg, en specifiek met ouderen en dementie, blijft iets wat diep bij mij past.
Toeval of niet: ik ben terug op dezelfde afdeling waar ik vorig jaar wegging om in de gehandicaptenzorg te gaan werken. Gistermiddag werd ik gebeld of ik die avond iets kon betekenen vanwege een ziekmelding. En opnieuw stond ik precies op de afdeling waar ook mijn tante woont.
Eerst mijn vader, toen een andere tante, en nu zij. Allemaal getroffen door (een vorm van) dementie, alsook hun moeder, mijn oma.
Ik had me eigenlijk voorgenomen dit niet meer te doen, omdat het zo’n aanslag was op mijn systeem om mensen van wie je houdt achteruit te zien gaan in hun dementieproces.
Maar als ik het omdenk, zoals ik dat altijd doe, is het ook iets om dankbaar voor te zijn.
Ik heb heerlijk gewerkt. Het voelde vertrouwd. Deze doelgroep ligt me.
De zon ging onder zonder dat ik het echt doorhad, tot mijn tante me riep:
“Kom eens kijken, Miryam, hoe mooi!”
Ze nam me mee naar het balkon. De lucht stond in vuur en vlam. Prachtig. En juist dat moment samen, die verbinding, raakte me diep.
Op haar kamer zag ik een foto van mijn tante, de jongste zus van mijn vader, samen met mijn vader in één lijst. Alles viel even samen.
Ik knuffelde haar stevig.
Voor even viel alles weg wat ik als kind had opgebouwd:
ik ben niet goed genoeg,
ik hoor er niet bij,
ik ben te gevoelig,
ik ben anders…
Thema’s waar ik veel aan heb gewerkt. Persoonlijke groei, heling en het transformeren van mijn zelfbeeld zijn een belangrijk onderdeel van mijn proces geweest. En dat is goed gelukt.
Maar in dat ene moment maakte het plaats voor iets anders:
Intense dankbaarheid.
Een gevoel van een nieuw fundament. Opnieuw gehecht. Veilig.
Door deze tante, die onderdeel is van mijn fundament, mijn familiesysteem. Hechting en verbinding werden ineens weer voelbaar op een diep niveau.
En dat op deze leeftijd 😊
Een queenager — ik vind het eigenlijk wel een mooie term.
Met dit gevoel ga ik de rest van de dag dankbaar in. Bewust levend, in het moment.
Liefs, Mir
Reactie plaatsen
Reacties